Czasami człowiek czegoś bardzo pragnie, bardzo się stara, ale musi się wykazać większą cierpliwością i wytrwałością, niż się na początku spodziewał. Przy okazji musi też trzymać nerwy na wodzy, bo otoczenie z zewsząd będzie narzucać presję, z dnia na dzień coraz większą.

Od wielu miesięcy zaciskałam pięści i przygryzałam mocniej wargi słysząc kolejny tekst lub pytanie w stylu: "a kiedy drugie?" (dziecko w sensie, że bo o dzieciach tu mowa). "Najwyższa pora na kolejne".
Jeszcze gdyby padły raz czy dwa i od choćby w miarę bliskich osób to co mi tam, przeżyłabym. Ale pojawia się jakieś dziwne, wewnętrzne przyzwolenie w ludziach do analizowania i oceniania życia młodych rodziców (albo młodego małżeństwa, tacy też mają sporo do przejścia, bo: "a kiedy dzieci?", "a co tak szybko?", "dzieci rodzić, ale już!" itepe, ale dzisiaj nie o tym). Nagle człowiek wpada w rzeczywistość jakiej się nie spodziewał z poczuciem, jakby miał nagle całemu światu raport spisywać z częstotliwości uprawianego seksu albo z tego czy się zabezpiecza, czy też nie, jakby to była informacja publiczna.

Tak więc miesiącami odpowiadałam wymijająco na te pytania, że "będzie jak będzie", bo przecież niekoniecznie miałam ochotę zwierzać się pani w tramwaju czy jakiejś koleżance widzianej raz na pięć lat, że staramy się, kurcze, że ponad rok już, że sama już się frustruję nieziemsko kiedy pięć koleżanek nagle jest w ciąży, dziesięć blogerek i piętnaście celebrytek też, a ja, chociaż na rzęsach staję to nie jestem.
No helloł.

A potem przyszedł chillout, jakiś wewnętrzny spokój i spływało wszystko po mnie jak woda po kaczce (kaczka po wodzie?). I w końcu wiedziałam, że to już. Że to teraz, że się zaczęło. I w końcu ten setny test pokazał tą wyczekaną, wyglądaną, wypieszczoną w myślach drugą kreskę.
YES!
Będzie nas czworo!

Długo się powstrzymywałam przed posłaniem tej informacji w świat, chociaż rwałam się nieziemsko do napisania sobie wręcz na czole, że "tak, jestem w ciąży, hip hip hura", dałam sobie na wstrzymanie, między innymi dlatego, że druga ciąża nie jest dla mnie spacerem po łące i całkowicie różni się od pierwszej, mogę nawet przyznać, że po prostu jest trudniej, ale duży na to wpływ ma chyba fakt posiadania dwulatka w domu ;)
Dziś zaczynamy piąty miesiąc, na początku roku mam zamiar się rozpakować i ewoluować w podwójną mamę! ;)
Łuhu!
High five!

Źródło: Żelikowska na Stylowi.pl

Ciąża to zdecydowanie wyjątkowy czas. Zmienia się w zasadzie wszystko - nasze ciało, nasze emocje, stan ducha. Co robić, żeby nie zwariować w natłoku tych wszystkich nowości w naszym życiu?
Przede wszystkim o siebie zadbać!
Ciąża wiąże się nie tylko z rosnącym brzuchem. W całym ciele zachodzi cała masa zmian, przyjemnych i mniej, z którymi trzeba się zmierzyć. Nie ma jednak powodu aby załamywać ręce!

Cera: Mogą pojawić się problemy z cerą - krostki, zaskórniki, zaczerwienienia, przesuszenia lub przetłuszczanie się skóry itp. Jeśli kosmetyki, których używałaś do tej pory nie pomagają twojej cerze, a nawet masz wrażenie, że pogarszają jej stan - zmień je na kosmetyki dla skóry wrażliwej. To powinno pomóc. Zrób sobie peeling twarzy, nałóż maseczkę, zrób domowe SPA i czuj się wyjątkowo. To twój czas.

Skóra: W moim przypadku zaczęła się mocno przesuszać, zwłaszcza na brzuchu. Dlatego po każdej kąpieli używam oliwki dla niemowląt, która doskonale nawilża (warto nakładać ją na jeszcze wilgotną skórę, w czasie 3 pierwszych minut po wyjściu z wanny/spod prysznica, wtedy działa najlepiej, niektórzy mówią, że nawilżenie jest dziesięciokrotnie większe niż w przypadku nałożenia jej później). Jeśli jednak martwisz się ryzykiem rozstępów, warto zaopatrzyć się w specjalny krem dla mam przeciwko nim (koniecznie przeznaczonych dla kobiet w ciąży!), bo oliwka nie ma zbyt wielkiego wpływu na ich pojawienie się - nie uelastycznia skóry, za to kremy ku temu przeznaczone mogą nawet w 50% niwelować ryzyko pojawienia się rozstępów.

Makijaż: Mimo zmęczenia, czasem nieprzespanych nocy i pojawiającej się niechęci do wyściubiania nosa z domu - nie rezygnuj z makijażu. Sama po sobie wiem, że nawet odrobina podkładu rozświetlającego i tuszu do rzęs działają cuda - nie czuję się "rozmemłana" nawet po całym dniu leżenia w łóżku, a ludzie nie komentują mojego stanu w stylu "widać, że męczy cię już ta ciąża...". Poza tym makijaż, nawet delikatny, dodaje nam pewności siebie i czujemy się po prostu lepiej.

Ubranie: Pisałam o tym już trochę ostatnio: KLIK. Nie warto chować się pod workowatymi ubraniami, zakładać na siebie "byle co". Ciąża to nie czas chowania się, wręcz przeciwnie - chwalenia się swoim stanem! Z ubraniem jest podobnie jak z makijażem - czujemy się pewniej, lepiej, bardziej komfortowo. Jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się wyjść w dresie na żadne spotkanie, ani nawet do sklepu. I mimo tego, że w 90% ubrań ze swojej szafy już się nie mieszczę, nie przejmuję się tym (choć miewam kryzysy, kiedy przymierzam piątą spódnicę i albo się nie dopinam, albo wyglądam jak przerośnięta cindirella z rasy trolli). Jeśli nie chcesz wydawać fortuny na ubrania ciążowe - odwiedź second hand. Można tam znaleźć całą masę fajnych, dopasowanych ubrań za niewielką cenę (sama ostatnio poszalałam z zakupami na czas ciąży).

Źródło: Pinterest.com

Ćwiczenia: Jeśli nie ma przeciwwskazań ku temu, ćwicz! Warto uprawiać jakąś aktywność po pierwsze - aby nie przytyć zbyt katastrofalnie, a po drugie - aby po prostu czuć się lepiej. Wiele ćwiczeń rozluźnia mięśnie, niweluje ich napięcie i dzięki temu np. zmniejsza ból w okolicach kręgosłupa. Warto wybrać się na basen lub na zajęcia pilates. W niektórych fitness clubach są zajęcia przeznaczone specjalnie dla kobiet w ciąży. Można też po prostu wybrać się na zwykły spacer, warto przejść przynajmniej 1 kilometr dziennie (nie tylko dotlenia organizm, ale m.in. wspomaga pracę układu pokarmowego, który i tak w ciąży jest dość "ociężały", pomaga w walce z zaparciami i z obrzękami nóg, a także z problemami ze snem).
Poza tym warto ćwiczyć mięśnie Kegla, co można robić nawet siedząc w poczekalni u lekarza (napinanie i rozluźnianie mięśni krocza - np. 3 serie po 20 powtórzeń) - zwiększa się dzięki temu elastyczność, przez co ryzyko pęknięcia w czasie porodu i potrzeby nacinania krocza maleje.

Źródło: Pharmaton Matruelle

Odżywianie: Przede wszystkim odżywiaj się zdrowo i nie przejadaj się. Mitem jest, że w ciąży je się za dwóch! Przyznam, że niejednokrotnie zdarzyło mi się mieć dzikie napady głodu, kiedy to jadłam i jadłam, i jadłam, i nie wiedziałam kiedy skończyć. Wierzcie mi jednak - za każdym razem nieźle odchorowywałam te pokaźne posiłki. Kiedy w moim brzuchu o miejsce walczy dziecko i żołądek sytuacja jest autentycznie niekomfortowa, dlatego zdecydowanie lepiej jest jeść mniej, a częściej (co z resztą jest też dobrą metodą na utrzymywanie dobrej wagi i bez bycia w ciąży). Czytałam już o 5 średniej wielkości posiłkach, ale trafiłam też na informacje o 8, a nawet 10 posiłkach, oczywiście niewielkich rozmiarów. Nigdy nie liczę tego, ile zjem. Trzymam się jednak zasady, że śniadanie jest obowiązkowe (wcześniej nie jadałam śniadań), staram się mieć w miarę urozmaiconą dietę, bogatą w witaminy i składniki odżywcze. Piję dużo wody, wyeliminowałam napoje słodkie i gazowane, sama robię sobie soki, jem dużo owoców i warzyw. Jeśli jednak mam np. dziką ochotę na frytki to nie katuję się i robię sobie smaczną porcję frytek. Jedynymi zabronionymi rzeczami są: surowe mięso, sery pleśniowe i inne wyroby z mleka niepasteryzowanego, alkohol (!).
W internecie można znaleźć mnóstwo fantastycznych stron i blogów z fajnymi, zdrowymi przepisami na posiłki.
Osobiście polecam m.in:
The Body. Naturally. - sama natura
Bo(ro)n Appétit
Just My Delicious
Filozofia Smaku - pyszne dania z różnych stron świata
Relish It - śniadanie na kilkaset sposobów
Krew I Mleko - moje ostatnie odkrycie - boskie zdjęcia i pyszne jedzenie!

Źródło: Pinterest.com

Odpoczynek: Nic ponad siły! Ciąża to czas, kiedy dbasz nie tylko o siebie, ale i o małego człowieka w tobie. To, w jaki sposób żyjesz wpływa bezpośrednio na niego i warunki, w jakich przebywa. Dlatego zawsze (totalnie zawsze), kiedy poczujesz się zmęczona - nie zgrywaj bohaterki, tylko odpocznij, zdrzemnij się, połóż w wygodnej pozycji. Sama się o tym boleśnie przekonałam, że przeforsowanie to dla organizmu kobiety w ciąży istny kataklizm. Zarwałam kilka nocy, robiłam dziesiątki projektów, ciągle byłam w ruchu, jeździłam na szkolenia, chodziłam na zakupy, sprzątałam dom jak oszalała... i od tygodnia leżę i nic nie mogę zrobić, co frustruje mnie do potęgi. Uważałam, że wystarczy mi, kiedy w nocy się w miarę wyśpię, że nie potrzebuję odpoczywać w ciągu dnia, bo mam zbyt wiele do roboty. Więcej tego błędu nie popełnię. Prace domowe nie uciekną, projekty można efektywnie zaplanować, a odpoczynek to podstawa. Jeśli ktoś wymaga od was, żebyście przekraczały swoje siły - mówcie otwarcie "nie" i nie przyjmujcie zadań, które wymagają więcej energii, niż jesteście w stanie w nie włożyć. To wy w tym czasie jesteście najważniejsze i dziecko mieszkające w was, nie projekty i inne inicjatywy.

Witajcie!

#1 | #2 | #3 | #4

• Sukienki, bluzki i tuniki odcięte pod biustem (tzw. baby doll).
• Ubrania marszczone na bokach, przystosowane do powiększającego się brzuszka.
• Elastyczne bluzki, które do tej pory nosiłyśmy.
• Sukienki z wykroju koła.
• Wygodne spodnie z pasem ciążowym (rurki, dzwony, boyfriendy – do wyboru, do koloru!).